Margreet (10)

Margreet (10) vond het moeilijk dat ze diabetes heeft: “Ik moest in de pauze insuline spuiten en daardoor miste ik een deel van de pauze. Ik voelde me steeds meer alleen. Toen ben ik stiekem gestopt met spuiten, zodat ik gewoon met mijn vriendinnen naar buiten kon. Maar het ging steeds slechter met mij en daarom nam mijn moeder me mee naar Jolenta. Zij begreep heel goed dat ik graag met mijn vriendinnen wilde spelen. Samen met de juf hebben we afgesproken dat ik voor de pauze insuline mag spuiten. En er mag een vriendinnetje mee, Jolenta noemt dat een supporter. Ik voel me nu niet meer alleen. Jolenta leert me ook om meer te praten over mijn diabetes, omdat het best lastig is als je het hebt. Als andere mensen mij beter begrijpen, voel ik me minder verdrietig. Eigenlijk is Jolenta een soort coach zoals bij sport.”